Suiker
Geraffineerde witte suiker heeft een hoge calorische waarde en bezit
geen nuttige stoffen. De suiker die niet onmiddellijk door het lichaam
kan worden verbrand wordt omgezet in verzadigd vet. Dit
omzettingsproces kost veel B-vitaminen en mineralen die elders aan het
lichaam worden onttrokken. Daarnaast stimuleert teveel verzadigd vet de
tumorgroei.
Insulineresistentie
Het lichaam heeft een regelmechanisme om de bloedsuiker binnen bepaalde waarden te houden. Het hormoon insuline wordt afgescheiden om suikers met name de spier- en vetcellen in te transporteren, het hormoon glucagon (samen met adrenaline en bijnierschorshormonen) zorgen juist voor verhoging van de bloedsuikerspiegel. Als er nu vaak veel suiker in het bloed komt moet er vaak veel insuline afgegeven worden. Dit werkt uitputtend op de alvleesklier, die het insuline produceert. Die moet dan geregeld op hoogspanning werken. Bovendien heeft het lichaam een compensatiemechanisme: zodra de bloedsuikerspiegel verhoogt, wordt al extra insuline afgescheiden omdat anders de piek te hoog kan uitvallen.
Maar dat is niet alles
Een groot deel van ons voedsel bestaat tegenwoordig uit vaak
grotendeels simpele suikers (complexere suikers zoals inuline vragen
naar verhouding veel minder insuline en zijn dus gezonder)
koolhydraten, grotendeels zetmeel. Voedingsmiddelen die voornamelijk
koolhydraten bevatten zijn brood en crackers, aardappelen, pasta en
rijst. Maar ook de gezondere voedingsmiddelen als volkorenbrood,
(zilver)vliesrijst en muesli bestaan voornamelijk uit koolhydraten. En
koolhydraten worden in onze darmen snel omgezet in suiker. De stijging
van de bloedsuikerspiegel die daarbij hoort wordt uitgedrukt in de
glykemische index.En voor brood, pasta en rijst is die glykemische
index helemaal niet zoveel minder als voor gewone suiker. Met andere
woorden, veel koolhydraten eten leidt net zo goed tot een hoge
suikerbelasting van het lichaam. Een nog belangrijkere factor is de
glykemische lading van een voedingsmiddel. Daarbij gaat het niet alleen
om hoeveel van het voedingsmiddel dat in suiker kan worden omgezet,
maar ook om de grootte van de portie. Zo is de glykemische index van
een banaan net iets groter dan die van een witte boterham, maar een
banaan bevat het nuttige inuline en daarnaast nog meer nuttige stoffen.
Twee soorten suikerafbraak
Wij hebben twee manieren om suiker te gebruiken voor onze
energievoorziening:
aeroob (met zuurstof) en anaeroob (zonder zuurstof). Bij de eerste vorm
wordt suiker in de energiefabriekjes van de cel, de
mitochondrieën, helemaal verbrand tot water en
koolstofdioxide. Het kost veel zuurstof maar levert ook veel energie
op. Dit wordt opgeslagen in de vorm van energiemoleculen (zoals ATP).
Bij anaerobe suikerafbraak wordt het suikermolecuul gesplitst in twee
moleculen melkzuur. Dit kost geen zuurstof en levert maar een beetje
energie op. Maar dit proces kan wel veel sneller verlopen dan de aerobe
afbraak. Wij spreken van gisting . Bij piekinspanningen gaan wij al
heel snel over op de anaerobe glykolyse (suikerafbraak) waarbij dan
snel veel energie maar voor veel kortere tijd beschikbaar is. Dit is
dus geen zuinige manier van met de energie omgaan en heeft als groot
nadeel dat ook veel melkzuur geproduceerd wordt. Ook bij matige
inspanningen maar vooral bij zware inspanningen kunnen onze spieren
trouwens ook heel goed met vet overweg voor de energievoorziening.
Is suiker dan slecht voor ons
Ja en nee. Suiker is een verzamelnaam voor allerlei korte
koolhydraten die uiteindelijk allemaal worden omgezet in glucose. De
een wat sneller dan de ander. En glucose is een belangrijke brandstof
voor het lichaam. Maar teveel suiker is niet goed voor het lichaam. En
suiker zet aan tot overconsumptie. De mens heeft vermoedelijk speciale
suikerreceptoren in de hersenen zoals ook voor morfine en andere
verslavende middelen. Daardoor is verslaving aan suiker wel degelijk
mogelijk. En zoals met veel verslavingen leidt gebruik tot een zekere
mate van gewenning en daardoor verminderde gevoeligheid. En daardoor
weer tot extra inname van suikerbevattend voedsel. En dus
overconsumptie. Vergeten wordt dat veel verzadigd vet nog slechter is.
(veel in vlees en brood met broodverbeteraar dat daardoor langer vers
is). Het allerbeste is eigenlijk om te kijken naar het totaal aantal
calorieën.
Daardoor en ook omdat onze cellen vaak al verzadigd zijn van suiker,
neemt het aantal receptoren voor insuline (een soort schakelaars
waardoor insuline zijn werk kan doen) af, zodat de cellen ongevoeliger
worden voor insuline en suiker minder makkelijk onze spier- en
levercellen inkomt. Vetcellen hebben veel meer receptoren voor insuline
en hebben nooit moeite om suiker op te slaan. Maar die slaan het dan
wel op als vet. Bij mensen die risico lopen om suikerziekte te krijgen
zie je dus vaak eerst verhoogde insulinespiegels in het bloed, de
suikerspiegel stijgt pas later, als de reserves van de alvleesklier
zijn uitgeput. Dit kan jaren duren.
Inuline
Inuline is een zetmeel/koolhydraat met een iets andere
chemische samenstelling dan gewone suikers. Inuline komt van nature
voor in oa bananen, aardappelen, aardperen, schorseneren. Inuline heeft
van een iets zoete smaak.
Nader onderzoek moet nog veel details uitzoeken maar inuline heeft in
een onderzoek bij ratten laten zien dat extra inuline in de voeding de
tumorgroei doet verminderen.
Wij kunnen maar een beperkte hoeveelheid suiker opslaan in ons lichaam.
Opslag gebeurt voornamelijk in de vorm van glykogeen, dat voornamelijk
in lever en spieren zit. Bij elkaar hebben we zo'n 500 tot 600 gram
koolhydraatreserves. En dat is ongeveer genoeg voor een dag zonder
eten. Of voor de eerste 30 kilometer van een marathon. Op een gewone
dag gebruiken we die voorraad lang niet op. En daarom moeten we ook
niet zoveel koolhydraten te eten, het teveel wordt immers toch in vet
omgezet. Bovendien kunnen wij ook suiker maken, uit eiwitten en
melkzuren. Dit heet gluconeogenese (suikernieuwvorming). Maar veel
mensen hebben hiervoor maar een beperkte capaciteit, omdat er immers
toch altijd voldoende suiker uit het voedsel komt.
Is er een verband tussen suiker en kanker?
Kankercellen zijn primitieve lichaamscellen waarbij de controlemechanismen binnen de cel ontspoord zijn en daardoor een in principe onbegrensde vermenigvuldiging kan plaatsvinden. Dit wordt vermoedelijk veroorzaakt door beschadiging van het DNA, onze genen, in de celkern. Dit proces treedt veel eerder op tijdens een zuurstof tekort wanneer er gisting plaatsvindt. En zelfs nog sterker direct nadat de gisting is afgelopen en de zuurstofspannning zich herstelt. Anti-anti-oxidanten gaan oxidatieve schade aan de cel in zekere mate tegen. Insulineresistentie en verhoogde bloedsuikers in celkernen veroorzaken oxidatieve schade.Evenals spiercellen en zenuwcellen kunnen kankercellen goed suiker gebruiken voor hun energie maar zij gebruiken hierbij veel vaker gisting zelfs wanneer er voldoende zuurstof is. Zij verspillen dus energie. Dit is wellicht ook een van de redenen dat mensen in een gevorderd stadium van kanker veel afvallen.
Hierbij past weer dat steeds duidelijker wordt dat mensen met diabetes een verhoogde kans op kanker hebben.
Wat kunt u zelf doen?
* Vermijd ongezonde en langdurige stress
en neem geregeld tijd voor ontspanning. Vergeet niet dat inspanning ook
ontspanning kan zijn.
* Eet veel groente, fruit en vette vis. Deze bevatten ook veel
kankerremmende stoffen.
* Eet minder suiker en 'loze', geraffineerde koolhydraten, zoals
witbrood en koek. Volkorenproducten en vliesrijst bevatten veel meer
nuttige stoffen en worden ook iets langzamer in suiker omgezet. Dat
betekent minder kans op suikerziekte en vermoedelijk mede daardoor ook
minder kans op kanker.
* Vermijd het drinken van veel alcohol. Niet alleen wordt alcohol
voornamelijk omgezet in suiker, maar alcohol stimuleert ook de
vaatgroei. Hierdoor kunnen kleine tumoren groter worden en zich
uitzaaien.
* Zorg voor voldoende beweging. Door voldoende beweging is ook de
werking van insuline efficiënter. Dat betekent dat bewegen
behalve preventie voor kanker ook vermindert de kans op suikerziekte.
Wilt u toch wat zoet?
Met mate honing of verse blaadjes van de stevia kan wel. Indien u toch ergens de zoete smaak voor nodig heeft, neem dan Agave siroop Agave siroop is erg lekker en je kan er ook mee bakken..Omdat in jam erg veel suiker zit is dat ook af te raden. Een uitzondering is de bittere Engelse marmelade waaraan geen suiker is toegevoegd.
Bron: http://www.tegenkanker.nl